Rodzina
Rodzina jest naturalnym środowiskiem dziecka, w którym przebywa ono jeszcze na długo przed pójściem do szkoły i do którego chętnie wraca, nawet po osiągnięciu pełnej dojrzałości psychicznej i społecznej. Ma ona decydujący wpływ na kształtowanie się prawidłowego procesu wychowawczego i osobowości dziecka. Środowisko rodzinne jest bowiem głównym terenem funkcjonowania dzieci i ich ustawicznego wychowania. Warto tu przypomnieć, iż w całej historii cywilizacji i kultury nie zdołano stworzyć lepszych warunków wielostronnego rozwoju dzieci, niż jest to możliwe w normalnej rodzinie. Mimo wielkich przeobrażeń, jakie przechodzi rodzina, przekształcając się z tradycyjnej w nowoczesną - jest ona nadal niezastąpioną i podstawową komórką życia społecznego.
Rodzina to najważniejsze środowisko wychowawcze. Oddziałuje ona silnie na dziecko poprzez propagowane wzorce, przejawiane postawy. Rozdział ten przedstawia ekologiczną koncepcję rodziny oraz ukazuje postawy przejawiane przez matki i ojców , a także funkcje spełniane przez rodzinę.
Oczywistym jest twierdzenie, iż środowisko ma wpływ na rozwój człowieka. Rodzina, szkoła, grupa rówieśnicza to systemy społeczne, w których dokonuje się rozwój dziecka, młodego człowieka.
Podejście do rozwoju akcentujące konieczność rozpatrywania go na tle środowiska określane jest podejściem ekologicznym (R. Vasta, M. M. Haith, S.A. Miller, 1995, s. 72). Już Darwin podkreślał, iż dla zrozumienia ewolucyjnej wartości jakiegoś zachowania, należy wziąć pod uwagę niszę ekologiczną, w której się to zachowanie rozwinęło ( R. Vasta, M.M. Haith, S.A. Miller, 1995, s. 72). Badacze rozwoju dziecka także uświadomili sobie wartość perspektywy ekologicznej. W latach 50-tych Barker i Wright (1951, 1955) przeprowadzili serie badań, w których zespoły obserwatorów weszły do domów i szkół, rejestrując zarówno zachowania dzieci, jak dane o otoczeniu fizycznym, w którym się te zachowania pojawiały (R. Vasta, M.M. Haith, S.A. Miller, 1995, s. 72).
Więcej na stronie prace z pedagogiki - darmowe prace magisterskie, licencjackie i zaliczeniowe z pedagogiki. O rodzinie, wychowaniu, rozwoju dziecka i wiele, wiele innych teamtów...
Rodzina to najważniejsze środowisko wychowawcze. Oddziałuje ona silnie na dziecko poprzez propagowane wzorce, przejawiane postawy. Rozdział ten przedstawia ekologiczną koncepcję rodziny oraz ukazuje postawy przejawiane przez matki i ojców , a także funkcje spełniane przez rodzinę.
Oczywistym jest twierdzenie, iż środowisko ma wpływ na rozwój człowieka. Rodzina, szkoła, grupa rówieśnicza to systemy społeczne, w których dokonuje się rozwój dziecka, młodego człowieka.
Podejście do rozwoju akcentujące konieczność rozpatrywania go na tle środowiska określane jest podejściem ekologicznym (R. Vasta, M. M. Haith, S.A. Miller, 1995, s. 72). Już Darwin podkreślał, iż dla zrozumienia ewolucyjnej wartości jakiegoś zachowania, należy wziąć pod uwagę niszę ekologiczną, w której się to zachowanie rozwinęło ( R. Vasta, M.M. Haith, S.A. Miller, 1995, s. 72). Badacze rozwoju dziecka także uświadomili sobie wartość perspektywy ekologicznej. W latach 50-tych Barker i Wright (1951, 1955) przeprowadzili serie badań, w których zespoły obserwatorów weszły do domów i szkół, rejestrując zarówno zachowania dzieci, jak dane o otoczeniu fizycznym, w którym się te zachowania pojawiały (R. Vasta, M.M. Haith, S.A. Miller, 1995, s. 72).
Więcej na stronie prace z pedagogiki - darmowe prace magisterskie, licencjackie i zaliczeniowe z pedagogiki. O rodzinie, wychowaniu, rozwoju dziecka i wiele, wiele innych teamtów...